انرژی مصرفی ورزشکاران

...دانلود...

تحقیق در مورد انرژی مصرفی ورزشکاران

فرمت فایل: WORD (قابل ویرایش) تعداد 11 صحفه

انرژی مصرفی ورزشکاران

. I مقدمه

II. روشهایی برای اندازه گیری میزان متابولیک

A – گرماسنجی مستقیم

B – گرماسنجی غیر مستقیم

1. مداربسته تنفس سنجی

2. مدارباز تنفس سنجی

III. انرژی در طول ورزش و فعالیت فیزیکی

A – استفاده کردن از مدار باز تکنولوژی

B – استفاده کردن از میزان قلب برای تخمین انرژی مصرفی

C = دستگاه دور ثابت

V =میزان متابولیک در طول شنا کردن

VI = میزان حداکثر متابولیک

VIII = صرفه جویی حرکت بشر

XI = خلاصه

منابع

سنجش میزان متابولیک می تواند اطلاعات مهمی را برای ورزشکاران در باره توانایی های ذاتی و برنامه های آموزشی آنها فراهم کند. این درست است به ویژه برای کالیبر بالای تحمل ورزشکاران.

معمولا ورزشکاران به 4 فاکتور علاقه مندند: 1) . آنها می خواهند میزان حداکثر متابولیک خود را بدانند، شاخصی از حداکثر میزان توانایی بدن برای مصرف کردن اکسیژن. میزان حداکثر متابولیک همچنین مربوط است به قدرت هوازی یا بالا رفتن حداکثر اکسیژن (VO 2 Max) . اول؛ VO 2 Max بالاتر، بدین معنی است که ورزشکاران می توانند درجه بالاتری از کار را بدون خستگی تحمل کنند. 2) ؛ ورزشکاران می خواهند آستانه آیروبیک (AT) با (ATs) بالا می توانند یک درجه بالاتر از فشار قبل از خسته شدن را تحمل کنند. 3) ؛ ورزشکاران به صرفه جویی حرکت علاقه مندند. بهتر شدن صرفه جویی در حرکت مربوط است به مکانیک فعالیت، دویدن با گام بلند یا ضربه های پارویی. موفقیت بالای ورزشکاران معمولا در استفاده خیلی اقتصادی آنها از انرژی است. 4) ؛ بعضی از ورزشکاران به میزان متابولیک ساکن علاقه مندند زیرا که این رانش می تواند به برنامه های کم کردن و زیاد کردن وزن آنها کمک کنند.

این بخش موضوع سنجش میزان متابولیک را آن چنان که مربوط به ورزشکاران می شود، کشف خواهد کرد. سنجش با مصرفی میزان های استفاده شده برای تعریف میزان متابولیک شروع می شود. با یک بحث تکنیک های متفاوت برای اندازه گیری میزان متابولیک و استفاده آنها برای متابولیک و استفاده آنها برای ورزشکاران دنبال می شود. اطلاعات یعنی سنجش میزان متابولیک نیز دنبال می شود. یک امتحان بسیار عمیق از 4 فاکتور مورد علاقه ورزشکاران ارائه می شود. در انتهای بخش با مقداری تغییر تخمین نوع انرژی مصرفی برای ورزشکاران را نتیجه خواهد گرفت.

مباحث میزان متابولیک و انرژی مصرفی به طور هم معنی میان ادبیات متابولیسم استفاده می شدند. در سیستم سنجش انگلیسی، پایه واحد انرژی برای بشر کیلو کالری (Kcal) است که این مقدار گرمای مورد نیاز برای افزایش یک کیلوگرم آب به میزان یک درجه سلسیوس است. هر چند جامعه علمی تأکید قابل توجهی بر روی استفاده کیلوژول (Kj) یا مگاژول (Mj) بیشتر از کیلوکالری دارد. (سیستم بین المللی واحدها (SI) ) .

تبدیل بین واحدها آسان است. 0.00478 mg یا 1 kcal = 4.184 kj اندازه گیری کالری یا ژول ها برای انسانها مشکل است و نیازمند تجهیزات بسیار گران قیمتی است. بدین سان اکسیژن VO 2 عمومأ اندازه گیری می شود و به kcal برگردانده می شود. دانسته می شود که آنها تقریبأ kcal 4.7-5.1 هر لیتر اکسیژن هستند و سپس در انتها به kj برگردانده می شوند.

روش هایی برای سنجش میزان متابولیک

انرژی خروجی انسانها می تواند با استفاده از گرماسنجی مستقیم و غیرمستقیم اندازه گیری شود.

A: گرماسنجی مستقیم؛

گرماسنجی مستقیم تولید گرما را ارزیابی می کند که معمولأ نیازمند یک اتاق کوچک با دیواره های جداکننده بالا است. دیواره های هر واحد شامل یک سری لوله ها بین آبی که به میزان پیوسته پمپ می شود، است. گرما به وسیله اختلاف بین درجات آب وارد شوندو خارج شونده، دانستن اندازه آب و میزان جریان داشتن آب اندازه گیری می شود. اکسیژن به طور متناوب تهیه می شود وکربن دی اکسید به وسیله جاذب شیمیایی حذف می شود. مانند آنهایی که به وسسیله فضانوردان برای اتاق های کوچک و حتی اتاق های بزرگ استفاده می شود.

استفاده گرماسنجی مستقیم برای سنجش میزان متابولیک زمان قابل توجهی را می برد. روش بسیار دقیق است اما فقط به سنجش ساکن محدود است؛ آن فعالیت هایی که حداقل سلسله حرکت را دارند یا در مجموع انرژی برای گسترش دادن دوره زمانی (2 تا 24 ساعت) استفاده می شود. روش ها بر ای اغلب ورزشها یا فعالیت کار نخواهد کرد. در محیط های مختلف به علاوه بیشتر سازمانها امکانات پیچیده و گران و تجهیزات مورد نیاز برای استفاده از این روشها را ندارند.

B – گرماسنجی غیرمستقیم؛

گرماسنجی غیرمستقیم به اندازه گیری VO 2 بستگی دارد و برای سنجیدن میزان متابولیک بالای دوره زمانی کوتاه برای فعالیت های آرام خوب است. زیربنای عمده برای گرماسنجی غیرمستقیم این است که اکسیژن موردنیاز برای تولید انرژی و فرآورده قابل اندازه گیری، متابولیسم کربن دی اکسید است. بالا رفتن اکسیژن و تولید CO 2 از طریق محاسبه بسیار دقیق تخمین زده می شود.

این روش بر اساس مقداری فرض وگمان است. نخست: فردی در یک حالت گرسنگی نیست وپروتیین ها فثط سهم کوچک از انرژی را تشکیل میدهند. بنابرین میتوان نادیده گرفته شوند. دوم: کمک متابولیسم انپروبیک به تولید انرژی کوچک است. اخر: وقتی استفاده یک ترکیب کربوهیدرات چربیها وپروتیین به عنوان سنجی از انرژی تقریبا’ Kcal 4/82 (20 kj) انرژی از هر لیتر از اکسیژن استفاده شده آزاد می شود.

برای راحتی kcal O 24/82 گردی شود به 5 kcal یا kj 21 هر لیتر اکسیژن روشهای غیرمستقیم ارزانتر کوچکتروبیشتر قابل حمل تر از اگرماسنجی مستقیم هستند وقتی توافق خوبی (1 ٪ اختلاف) بین گرماسنجی مستقیم وغیرمستقیم جالب است.

در واقع دو روش گرماسنجی غیرمستقیم وجود دارد. یکی ازیک سیستم مدار بسته استفاده می کند دیگری همزمان از یک سیستم باز استفاده می کند. هردو به طور یکسان معتبرند اگر چه سیستم مدار باز ثابت کرده برای فعالیت هایی که شامل حرکت هستند بیشتر سودمند است.

1. مدار بسته اسپیرومتری (تنفس سنجی) :

مدار بسته اسپیرومتری گرماسنجی غیر مستقیم در دستگاه تنفس سنج استفاده می شودکه یک کیپ هوابندی شده است که با 100 ٪ اکسیژن پر شده است به علاوه یک کربن دی اکسید جاذب جدا که برای حذف کردن CO 2 بیرون داده شده، استفاده می شود. وقتی اکسیژن بوسیله بدن یکسان می شود و CO 2 ساخته می شود، از دستگاه تنفس سنج حذف می شود و اندازه گاز در دستگاه تنفس سنج بالا رفتن اکسیژن است. پس تکثیر کردن بوسیله 5 kcal/L برای بدست آوردن انرژی استفاده شده. این سیستم دارای چند مشکل وراثتی است. سیستم باید کیپ هوابندی شده باشد. بنابراین اندازه تغییرات تنها به بالا رفتن اکسیژن بستگی دارد. شخص باید برای تمام مدت تست (آزمایش) روی دهانه بماند. از آنجایی که هر ورود هوا به سیستم، نتیجه آزمایش را باطل می کند، CO 2 جاذب باید کافی باشد یا تولید CO 2 به سادگی جایگزین اکسیژن بالا رفته شود، اندازه گیری اکسیژن بالا رفته کاهش یابد.

مشکل با CO 2 جاذب ممکن است به ویژه در میزان متابولیک صحیح باشد، همچنین کمبود CO 2 جاذب تنفس و کاهش هر تمرین اجرایی را بالا خواهد برد. درجه گاز در اندازه دستگاه تنفس سنج تأثیر می گذارد و از آن جایی که هوای دم یک درجه بالاتر از هوای بازدم است میزان متابولیک می تواند تخمینی باشد. در انتهای دستگاه تنفس سنج باید توانایی نگه داشتن یک مقدار زیاد اکسیژن برای سنجش نرمش را داشته باشد.

برای مثال یک شخص که یک دوره نرمش (تمرین) 30 دقیقه ای راکامل می کند. ممکن است 40 تا 90 لیتر اکسیژن استفاده کند این به یک دستگاه تنفس بزرگ احتیاج دارد. در انتهای این روش اجازه نمی دهد منبع انرژی به عنوان مثال چربی ها و کربوهیدرات ها تعیین شود..

  1. مدار باز تنفس سنجی

سیستم مدار باز گرماسنجی غیرمستقیم اجازه نمی دهد دوباره هوای پاک کرده خود را تنفس کنند. (شکل 5.2) در مقابل در طول مراحل مختلف سفر گازها بین گازهای یک سیستم که اندازه هوا و دم O 2 و حجم CO 2 در آن هوا را اندازه می گیرد و اختلاف بین بازدم و دم O 2 و VO 2 است.

اختلاف سیستم مدار باز شامل: 1- سیستم بسته 2- کامپیوتری کردن سیستم و 3- یک سیستم قابل حمل در همه این سه مورد، نفس ها بین یک ماسک یا دریچه تنفس که مجبور می کند هوای دم را مستقیم وارد یک بالن بزرگ یا میان یک تیوب و O 2 و CO 2 است، وارد شود. مجموع سنجش اندازه های هوای همه سه نوع شامل یک وسیله یا یک توربین یا مقیاس گاز است. محتویات سیتم بسته برای اندازه گاز و تمرکز (٪) O 2 و CO 2 اندازه گیری می شوند. (میز 5.1) . اندازه گاز اول برای درجه و بخار آب صحیح است. STPD (VE,STPP) دقیقأ اندازه به 760 mmHg c 00 (اتمسفر) و 0 ٪ رطوبت نسبی (بخار آب تحت فشار) این تصحیح فاکتور به منظور اندازه گیری های به دست آمده از MT استفاده می شود. اورست می تواند با اندازه گیری های به دست آمده دریا زیر تراز دریا مقایسه شود. اندازه گاز بازدم از اندازه دم (VESTPD) و اکسیژن دم FEO 2 و کربن دی اکسید FECO 2 متمرکز استفاده می شود.

همه این ارزشها درفرمولها جای داده می شوند و VO 2 وتولید کربن دی اکسید (VCO 2) حساب میشوند. یک سیستم کامپیوتری شده استفاده می شود (FEO 2 , FECO 2) اما سیستم کامپیوتری شده مزایای استفاده وسیله ها با زمانهای پاسخ گویی بسیار سریع تر را دارد. بنابراین VO 2 می تواند حساب شود.

در مقابل سیستم دوگلاس بگ معمولأ سنجش VO 2 در افزایش هایی بزرگتر (30 ثانیه تا 10 دقیقه) وتنفس نمی تواند اندازه گیری شود.

...دانلود...
لینک کمکی